e-city
English version Αρχική Σελίδα Ειδήσεις Εκδηλώσεις Bar Club Restaurants Ταβέρνες Ουζερί Εστιατόρια Ξενοδοχεία Πρακτορεία Ταξιδίων Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων Ταξίδια Hotels Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Σχολές Φροντιστήρια Επαγγελματίες Τεχνικοί Μεσίτες Δικηγόροι Γιατροί Έπιπλα Ηλεκτρικά Ηλεκτρονικά Ρούχα Βιβλία CD Δώρα Αυτοκίνητα Σπόρ Γυμναστήρια Χόμπυ Κέντρα Αδυνατίσματος
Αρχική Σελίδα > Αξιοθέατα > Ευρυτανία - Υπόλοιπος Νομός > Φουρνά



Φουρνά 


Φουρνά

Στη βορειοανατολική απόληξη των προεκτάσεων του Τυμφρηστού, στη δυτική πλαγιά του βουνού Προφήτης Ηλίας βρίσκεται το μεγάλο και σημαντικό κεφαλοχώρι της Φουρνάς, σε υψόμετρο 850μ., έδρα του ομώνυμου δήμου. Επίκαιρη και στρατηγική θέση της Φουρνάς. Αποτελεί τον πρώτο σταθμό διείσδυσης στην Ευρυτανία (παλιό δήμο Κτιμενίων από τη Δυτ. Φθιώτιδα. Ακολουθώντας ο ταξιδιώτης τον αρχαίο στρατιωτικό δρόμο (που έγινε σύγχρονος αμαξιτός) από την κοιλάδα της Φθιώτιδας στη ρεματιά του Παλιόκαστρου όπου βρίσκεται το πολύ αξιόλογο αρχαίο φρούριο, φθάνει στους αυχένες Σερμιτζέλη και Ζαχαράκη.
Από εκεί ο δρόμος κατηφορίζει κρυμμένος στους πυκνούς και δασύφυλλους ελατιάδες για να φθάσει στην κωμόπολη αυτή, από την οποία ξανοίγονται οι δρόμοι προς το εσωτερικό της Ευρυτανίας και πέρα ως τα θεσσαλικά χωριά των Αγράφων. Ο πρώτος οικισμός ανάγεται στην αρχαιότητα, όπως το μαρτυρούν υπολείμματα από παλιά τείχη και αρχαίους τάφους που βρέθηκαν στο λόφο. Αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα οτι υπήρχε εδώ κάποιο σημαντικό κέντρο στης αρχαίας Δολοπίας, που χάθηκε μέσα στο χρόνο για να ξαναφανεί ο σημερινός οικισμός, η Φουρνά, στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, στην κατηφόρα που ορίζεται από τους χειμάρρους:
Αφορεσμένο, Μαυρομύτη και Παλιότερνο, που σχηματίζουν το Φουρνιώτικο ποτάμι, που χύνεται στη Μέγδοβα. Στη λογική αυτής της τοποθεσίας της στηρίζει ο παλιός δάσκαλος Χαραλ. Χατζηθάνος και το όνομα Φουρνά ή Φουρνάς, σε γένος δηλ. αρσενικό όπως θέλει εκείνος. Υπήρχε, λέει, κάποτε, κατά τα χρόνια της τουρκοκρατίας ή και τη βυζαντινή εποχή, στο πέρασμα εκείνο όπου η θέση της κωμόπολης, ένα μονάχα κτίσμα, ένας φούρνος που έψηνε ψωμί εξυπηρετώντας τους ταξιδιώτες, που ακολουθούσαν το δρομολόγιο που αναφέραμε πιο πάνω. "Στου φουρνά" λοιπόν, ονομάστηκε αυτή η τοποθεσία κατά τον Χ.Θ. Έγινε: στ' φουρνά (με συγκοπή του ου από το άρθρο, όπως συνηθίζεται γλωσσικά, στην Ευρυτανία) κι έφθασε:
στη Φουρνά, δηλαδή σε κύριο όνομα, θηλυκού γένους, με ονομαστική, η Φουρνά όπως επικράτησε πλέον. Στη "Χάρτα" του Ρήγα Βελεστινλή αναφέρεται ως Φορνά.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, κατά τη μαρτυρία του Πουκεβίλ, κατοικούσαν στη Φουρνά 400 ελληνικές οικογένειες και δεν υπήρχαν Τούρκοι. Οι τούρκοι την ονόμαζαν Κιοστάν ή Κιοστένι, όνομα που προρέχεται από το τούρκικο Κιουχιστάν και σημαίνει πρωτεύουσα. Πραγματικά, εδώ ήταν η έδρα του κοτζάμπαση και του λογοθέτη της περιοχής. Σ' αυτή την εποχή της πρωτοεπαναστατικής και επαναστατικής περιόδου του '21 σημειώνεται και η μεγαλύτερη πρόοδος και η ανάπτυξη της Φουρνάς. Είναι το διοικητικό, το κοινωνικό το εμπορικό, το οικονομικό και πνευματικό κέντρο των χωριών των τέως δήμων Κτιμενίων και Δολόπων, των οποίων είναι πρωτεύουσα και μετά την απελευθέρωση (1833 - 1878) μόνο των Κτιμενίων (ως το 1914).
Το δασικό σύμπλεγμα που την περιβάλλει - ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας μας - καθώς και οι βαθιές ρεματιές με τα μονοπάτια είναι μια ιδιότυπη προστατευτική οχύρωση, που εξασφαλίζει το καταφύγιο τούτο των σκλάβων που ζητούν λευτεριά.
Την ακμή επιμαρτυρεί ο μεγάλος πληθυσμός της (περίπου 2000 κάτοικοι στις αρχές του 19ου αιώνα) και προπάντων το υψηλό πνευματικό επίπεδο. Στα 1740 όταν με πατριαρχικό σιγίλιο ιδρύθηκε η μονή Ζωοδόχου Πηγής, εγκαταστάθηκε πλάι της και η Σχολή των Αγράφων, που ίδρυσε ο ιερομόναχος και ζωγράφος Διονύσιος και τη λειτούργησε ο ίδιος από το 1744. Ήταν "Σχολή γραμμάτων", ζωγραφικής, ακόμη και οικοκυρικής. Το έργο του συνέχισαν φωτισμένοι δάσκαλοι όπως ο ιερομόναχος Θεοφάνης, μαθητής του Γορδίου, ο Σέργιος Μακραίος και πολλοί άλλοι σοφοί και διάσημοι δάσκαλοι της εποχής.
Το ζωγραφικό έργο του Διονύσιου ήταν σημαντικότατο. Κατά το 1827 η Φουρνά λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε από τους Τούρκους. Είχε γλιτώσει, όπως φαίνεται, την πυρπόληση, μετά τη μάχη της Ρεντίνας το 1821. Το 1906 ύστερα από μια κατολίσθηση της μονής Ζωοδόχου Πηγής χάθηκαν οι μεγάλης αξίας εικόνες του Διονύσιου, πολύτιμα σκεύη, χειρόγραφα, και βιβλία της βιβλιοθήκης. Ότι διασώθηκε χάθηκε αργότερα στον Εμφύλιο πόλεμο εκτός από τις 4 μεγάλες εικόνες του τέμπλου και ελάχιστα άλλα αντικείμενα, που φυλάσσονται με ευλάβεια.
Νέος ναός χτίστηκε στις αρχές του αιώνα μας λίγα μέτρα πιο πέρα από την αρχική θέση.
Μια άλλη κατολίσθηση τον κατέστρεψε, αλλά επισκευάσθηκε πάλι και διαμορφώθηκε εσωτερικώς όπως υπάρχει σήμερα. Για τη Σχολή της Φουρνάς δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την πορεία της μετά τα χρόνια της πρώτης μεγάλης ακμής της.
Μετά την απελευθέρωση ο πληθυσμός της Φουρνάς ελαττώθηκε κι έφτασε στα μισά, η κωμόπολη όμως δεν έχασε το δυναμισμό της κι εξακολούθησε να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη ζωή των χωριών των Δολόπων σαν εμπορικό, μικρό διοικητικό και εκπαιδευτικό κέντρο. Το 1892 συστήθηκε ετήσια εμποροπανήγυρη στη θέση Αη Γιάννη στις 29 Αυγούστου, που εξακολούθησε για πολλά χρόνια να τελείται κανονικά και με ευρύτερα εμπορικό ενδιαφέρον για την Ευρυτανία και Δυτ. Φθιώτιδα, ενώ κάθε Κυριακή λειτουργούσε λαϊκή αγορά, που τραβούσε το εμπορικό ενδιαφέρον των γύρω χωριών.
Σημαντικό ρόλο στη ζωή των κατοίκων έπαιζε το εργοστάσιο ξυλείας, που εκμεταλλεύονταν με πρώτη κατεργασία τα δάση της περιοχής.
Από το 1851, λειτουργεί στην κωμόπολη Δημοτικό Σχολείο αλλά και τριτάξιο Ελληνικό Σχολείο - Σχολαρχείο, στο οποίο φοιτούσαν παιδιά από τη γύρω περιφέρεια ακόμα κι από τα χωριά του Ανατ. Τυμφρηστού (Φθιώτιδας). Στη μακρόχρονη λειτουργία του απόχτησε ιδιαίτερη καλή φήμη με σχολάρχη τον ιερομόναχο Δημ. Μπαζά. Μετά την κατάργησή του, λειτούργησε από το 1931 ως παράρτημα του Γυμνασίου Καρπενησίου το Ημιγυμνάσιο Φουρνάς, ενώ το 1962 Ιδρύθηκε στην αρχή το Τριτάξιο και κατόπιν (1975) το Εξατάξιο Γυμνάσιο Φουρνάς.
Τα τελευταία χρόνια λειτουργούν εδώ τριτάξιο Γυμνάσιο και στις λυκειακές με αριθμό μαθητών που συνεχώς μειώνεται.
Στεγάζονται σε ωραίο σχετικά νέο δημόσιο κτίριο. Να σημειώσουμε τέλος, ότι ο σεισμός των 6,2 Ρίχτερ, που έπληξε την Ευρυτανία στις 5 Φεβρουαρίου 1966, ερείπωσε ένα μέρος από την όμορφη Φουρνά, αλλά το πλήγμα ξεπεράστηκε γρήγορα.

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα



Φουρνά




  Γενικά | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία | Αλλες πόλεις | Οροι χρήσης | Καταχωρήστε εκδηλώσεις

© 2002 - 2004     Hellas Informatics. All rights reserved.